LECZENIE OPERACYJNE KOŃCZYNY DOLNEJ





Kończyny dolne u dzieci z AMC są zazwyczaj dotknięte nasilonymi przykurczami. Często wymagają - poza stałym programem rehabilitacyjnym i stosowaniem ortez - leczenia operacyjnego, niejednokrotnie wielokrotnego. Operacji wymagają głównie przykurcze lub zwichnięcia stawów biodrowych, przykurcze kolan i zniekształcenia stóp.

Zasadniczym celem leczenia kończyn dolnych jest przywrócenie możliwości pionizacji i funkcjonalnego chodzenia.

Stawy biodrowe u dzieci z AMC w niemal 90% wykazują obecność przykurczy, a zwichniecie stawu lub stawów biodrowych obserwowano nawet u 43% z nich. Wstępne leczenie polega na redresjach
i rehabilitacji. Utrzymujące się przykurcze zgięciowe powyżej 30-45 stopni wymagają jednak uwolnienia chirurgicznego na tkankach miękkich lub, u starszych dzieci, przez osteotomie bliższego odcinka kości udowych. Nasilone przykurcze odwiedzeniowe i w rotacji zewnętrznej u niektórych chorych wymagają operacji - osteotomii bliższego odcinka kości udowych.

Zwichnięcia stawu biodrowego u dzieci z artrogrypozą nie poddają się typowemu leczeniu zachowawczemu stosowanemu w idiopatycznych zwichnięciach i są, apriori, wskazaniem do leczenia operacyjnego w postaci tzw. otwartej repozycji w wieku 6-12 miesięcy, uzupełnianej u dzieci starszych osteotomią kierunkową bliższego odcinka kości udowej i plastyką panewki stawu biodrowego.

W stawie kolanowym występują zarówno przykurcze zgięciowe jak i wyprostne, jednak przykurcze zgięciowe są częstsze i gorzej rokują co do możliwości samodzielnego chodzenia pacjenta. Ich leczenie
w okresie noworodkowym i niemowlęcym polega na stosowaniu zachowawczych redresji przykurczy połączonych z unieruchomieniem gipsowym i stosowaniem korekcyjnych ortez, później na leczeniu operacyjnym niekorektywnych przykurczy utrudniających pionizację - uwolnieniu tkanek miękkich, skróceniu kości udowej, osteotomiach kierunkowych, czasowej epifizjodezie chrząstek wzrostowych,
z następczym stosowaniem aparatów korekcyjnych i rehabilitacji.